Notorious, II
خودمان داریم میبینیم!
"مسیرشو عوض میکنه. از یه نفر رد میشه. سانتر میکنه."
عمدهی چیزهای دیگری که گزارشگرانِ فوتبالِ سیمای جمهوری اسلامی میگویند در سه دسته میگنجد: تاریخ و تحلیل و آمار. در موردِ تاریخ حرفِ چندانی ندارم. در موردِ آمار تصورم این است که آنچه گزارشگرانِ ما میگویند بعضاً فجیع است و مهیاکنندهی مسیر برای تفکرِ خرافی است: "انگلستان هرگز در دورِ مقدماتیِ یورو در بازیهایی که گلِ اول را خورده نبرده است" (و این تازه از آمارهای خوب است؛ در گزارشِ بازیهای باشگاهی، از روزِ سهشنبه و پیراهنِ دومِ تیم و ماهِ ژوئن و اینجور چیزها هم میشنویم).
و اما تحلیلهای گزارشگرانِ ما. من مدتها است گزارشِ خارجیها را نشنیدهام؛ اما تصورم این است که علیالقاعده هر کسی صلاحیتِ این را ندارد که فوتبال (یا هر ورزشِ دیگری) را تحلیل کند.** آقای گزارشگر آیا هرگز در هیچ باشگاهِ حرفهایای بازی کرده است؟ آیا هرگز مربی بوده است؟ هرگز آیا در هیچ مسابقهی رسمیای داور بوده است؟ آفرین به شما که از بچگی فوتبال نگاه میکردهاید و عضوِ تیمِ مدرسهتان بودهاید و نشریاتِ فوتبالی را مطالعه میکردهاید و تاریخ بلدید؛ اما آیا صِرفِ اینها شما را کارشناسِ فوتبال میکند؟
و نکتهی آخر اینکه احتمالاً در بعضی جاهای دیگرِ دنیا، کسی که دارد فوتبال (یا کشتی، یا والیبال …) گزارش میکند، در محل حضور دارد و میتواند چیزهایی ببیند و به ما بگوید که دوربین نشان نمیدهد. گزارشگرِ ما در تهران نشسته است و دارد همزمان با ما همان چیزهایی را میبیند که ما میبینیم. چیزی مثلِ "روزنامه"ها و "خبرگزاری"هایی که اخبار را در اینترنت دنبال میکنند و گزارش مینویسند و امضا هم میکنند! (و شواهدی هم هست که سانسورْ مستقل از گزارشگر عمل میکند؛ وقتی ما داریم یک صحنهی یک ساعت پیش را میبینیم، گزارشگر هم نمیداند که الآن در زمین چه میگذرد.)
کاش میشد سیمای جمهوریِ اسلامی این امکان را به مخاطباناش بدهد که بازی را بدونِ گزارشِ گزارشگرانِ صداوسیما ببیند، همراه با صدای استادیوم.
—
* موضوع فقط این نیست که بخشِ زیادی از آنچه میشنویم زاید است؛ این هم هست که، به گمانِ من، این روالِ توضیحِ آنچه دارد نمایش داده میشود ذهنِ بیننده را تنبل میکند.
به نظرِ من حتی گفتنِ این هم که "بِیل / برای رمزی / دوباره خودِ بیل" چیزی است که برای رادیو مناسب است، نه تلویزیون. در اینجا چندان برای من اهمیتی ندارد که روالِ گزارش در مثلاً انگلستان یا اسپانیا چگونه است. برای تقریب به ذهن: به نظرِ من اینکه در این بیست سالِ اخیر برای بسیاری از ترانهها ویدئو ساخته میشود کارِ منحطی است؛ حالا صِرفِ یادآوریِ اینکه در امریکا و اروپا هم همین کار را میکنند (گیرم به دستِ اهلِ فنّ و با کیفیتِ بهتر و با اصالتِ بیشتر) نظرِ مرا تغییر نمیدهد.
** به نظرِ من هر کسی مجاز است هر موضوعی را تحلیل کند. حرفام در موردِ رسانهای بزرگ است و اینکه چه کسانی را برای گزارشِ فوتبال انتخاب کند.
جاویدالاثر
چیزی که از نقصهای آقای گزارشگر نیست
برایم روشن نیست که چه چیزِ ماجرا خندهدار یا عجیب است. آقای علیفر به مرجعی نگاه کرده که معتبرش میانگاشته، و معتبر هم هست. (رونویسیِ مثلاً مدخلِ ویکیپدیا در موردِ دریدا البته جایگزینِ تحقیقِ اصیل نیست؛ اما گزارشگر هم، اگر بنا باشد اطلاعاتی در موردِ معمارِ فلان بنا بدهد، قرار نیست تحقیقِ اصیلی انجام بدهد. و مطالعاتِ متعددی نشان داده، یا دستکم به نحوِ معقولی ادعا کرده، که در بسیاری از حیطهها ویکیپدیا همانقدر معتبر است که مثلاً دانشنامهی بریتانیکا.) آیا در اسمی که آقای گزارشگر اعلام کرده چیزی بوده که عقلِ سلیم باید میفهمیده که اشکالی دارد؟ آیا مسخرهکنندگان در خلوتِ خودشان معتقدند که نامِ معمارِ ورزشگاهی در نیس نمیتواند "امیر" باشد؟ یا شاید انتظار دارند هر کسی قهرمانانِ شجاعِ وطنیِ فضای مجازی را به نام بشناسد و با دیدنِ نامِ "امیر دولاب" احساسِ آشنایی کند؟ بگذریم از اینکه آقای گزارشگر توضیح داده که نمیدانسته هر کسی میتواند ویکیپدیا را تغییر دهد، و بگذریم از اینکه کارِ خانم یا آقای بامزه مصداقِ روشنی از خرابکاری [vandalism] بوده است.
اشکال در این نیست که گزارشگر برای بهدستدادنِ اطلاعات سراغِ ویکیپدیا برود؛ اشکال در این است که تفکری غالب است که نتیجهاش این میشود که گویی لازم است در موردِ مسابقهی فوتبالی برای بینندگانْ گزارش کنند که بینندگانْ خودشان دارند میبینند (و، تازه، با فیلمبرداری و تدوینِ عالی، در لحظاتی که سانسور اجازه میدهد). سعی میکنم در این مورد بهزودی توضیح بدهم.
"کاش بینِ من و تو فاصلهی شرق و غرب بود"
۴۳:۳۸.
"I ain’t got no quarrel with the Vietcong"
پینوشت.
آنمقدار که من شنیده و خواندهام، رسانههای بزرگِ غربی این قهرمان را بیاستثناء محمد علی میخوانند (نام: محمد؛ نامخانوادگی: علی). جالب است که در ایران اغلب نامِ او را محمدعلی کلِی میگویند و مینویسند (تو گویی ناماش محمدعلی است، نامخانوادگیاش کلی).
کاش روشن باشد که من نمیگویم که همه باید شجاع باشند و هزینه بدهند. من فقط ستایش میکنم این قهرمانانِ اصیل را. از طرفِ دیگر، کسی که در نبودِ عسسْ یادش میآید که رشادت بهخرج دهد به نظرم شخصیتِ ضعیفی دارد، و این کارش را اگر وسیعاً به نمایش بگذارد من عیبی در این نمیبینم که در موردش نظر بدهیم. و این باز هنوز از کسی بهتر است که از مهلکه دور است و از بیرون دیگران را ترغیب میکند که خطر کنند.
"بزرگترین فیلسوف سالهای اخیر که مثل من دغدغه پرسش از هستی را داشت، مارتین هایدگر بود"
به واسطهی آنچه در بخشِ دین و اندیشهی خبرگزاریِ محترمِ مهر منتشر میشود، اینجانب ارادتِ خاصی به این خبرگزاری دارم، ارادتی که هر از چندی خاصتر هم میشود. تا دیگران را هم در این ارادتِ خاص شریک کنم، میخواهم بهاختصار بپردازم به گزارشی با عنوانِ "علم نمیتواند به پرسش از هستی پاسخ دهد/پرسشم هایدگری است" که خبرگزاری مهر اخیراً منتشر کرده است.
در ابتدای این جلسه که مدیریت آن را علی اوجبی، نویسنده و مترجم آثار فلسفی به عهده داشت، گفت: به عمده آثار استاد دینانی انتقادات و ایراداتی وارد شده است، از جمله اینکه میگویند کتابهای ایشان ساختارمند نیست و کمتر مورد ارجاع قرار گرفته است. بنده فکر میکنم که این نقد به آثار استاد وارد نیست، به خاطر اینکه از کسانی که نبوغ دارند، نمیتوان دغدغه و توقع ذهن ساختارمند داشت. این گونه افراد عمدتا ساختارشکن هستند.
ایرادِ اصلیای که در نظر دارم این نیست که جملهی اولْ اشکالِ نحوی دارد (قاعدتاً منظورشان چیزی شبیه به این بوده است: "در ابتدای این جلسه علی اوجبی… که مدیریتِ جلسه را به عهده داشت، گفت…"). ایرادِ اصلی این است که معلوم نیست که آقای اوجبی دقیقاً چه میگویند. ابتدائاً میگویند که ایرادِ ساختارمندنبودن وارد نیست؛ اما بعداً بهنظر میآید که دارند میگویند که، خب، با نویسندهی نابغهای مواجه هستیم و نمیشود توقعِ ذهنِ ساختارمند داشت. تصور میکنم که اگر قرار بود متن را آقای اوجبی ویرایش کنند اینطور مینوشتند که برخی ایراد گرفتهاند که نوشتههای استاد ساختارمند نیست، و من (علی اوجبی) عرض میکنم که بله، ساختارمند نیست و علّتاش این است که استاد نبوغ دارند و از ایشان نمیشود توقعِ ساختارمندی داشت [و عیبی هم ندارد].
اوجبی در پایان گفت: اگر قرار باشد دوران زندگی حرفهای ابراهیمی دینانی را به سه دوره دینانی متقدم، میانی و متأخر تقسیم کنیم، متوجه میشویم که کتابهای ایشان در دوران متأخر در سالهای اخیر بسیار متفاوت شده و به اوج پختگی رسیده است. در این سالها دغدغه ایشان بیشتر در حوزه زبان، اندیشه، پرسش و مسائلی از این قبیل است.
عرضِ خاصی ندارم، غیر از اینکه خوب متوجه نشدم کارکردِ این تقسیمبندی (که یک دورهی دینانیِ میانی هم دارد) چیست، و اینکه تحسین کنم کسی را که دغدغهاش بیشتر در حوزهی "زبان، اندیشه، پرسش و مسائلی از این قبیل" است.
پس از اوجبی ابراهیمی دینانی مؤلف اثر و چهره ماندگار فلسفه سخنرانی کرد. […] دینانی افزود: در خصوص توضیحاتی که آقای اوجبی دادند باید بگویم که کسانی که به ارجاع ندادن مطالب من ایراد دارند باید بدانند که تعداد کم ارجاعات من به این خاطر است که عمدتا اطلاعات برای خودم است و از جایی یا کسی نگرفتهام و گرنه در هر شرایطی که از جایی و یا منبعی استفاده کردم، حتما ارجاع دادهاند.
متنی که خبرگزاری محترمِ مهر منتشر کرده است مغشوش است. آنطور که در گزارش آمده، مؤلف گفتهاند که ایرادکنندگان باید بدانند که "عمدتا اطلاعات برای خودم است". این ربطِ خیلی وثیقی به ایرادی که در گزارش به نقل از آقای اوجبی آمده بود ندارد: در اولین بخشی که از آقای اوجبی نقل کردم، ایرادی که مطرح کرده بودند این بود که آثارِ مؤلف "کمتر مورد ارجاع قرار گرفته است"، که اینطور میفهمم (جورِ دیگری هم میشود فهمید؟) که دارند میگویند که دیگران به آثارِ مؤلفْ زیاد ارجاع نمیدهند؛ اما ظاهراً از حرفِ مؤلف اینطور برمیآید که در توضیحِ این است که چرا خودِ مؤلف زیاد ارجاع نمیدهد (که جواب هم ظاهراً این است که عمدتاً "اطلاعات برای خودم است"). من بینِ پاسخ و ایرادْ ربطی نمیبینم، و حدس میزنم که اشکال از تنظیمِ متنِ گزارش باشد. البته شاید لازم باشد اضافه کنم که اینها با این فرض است که کلمهی آخرِ متنی که نقل کردهام اصلاً "دادهام" بوده و نه "دادهاند"، چرا که به صورتِ فعلی ("… ارجاع دادهاند") جمله را نمیفهمم [مگر آنکه منظورِ مؤلف این باشد که کتاب را کسانی بر پایهی گفتههای ایشان تدوین کردهاند، و در هر شرایطی که مؤلف از منبعی استفاده کرده، آن کسان حتماً ارجاع دادهاند.]
دو جملهی آخرِ گزارش:
همچنین دینانی در پاسخ به سئوال یکی از حاضران در رابطه با عابد الجابری که از فیلسوفان عرب طرفداری بیجا کرده است، گفت: بنده با عابد الجابری در مراکش دیدار داشتم. ایشان عرب نیست، ولی تعصب عربی دارد. وی حتی فلسفه اسلامی هم فلسفه ایرانی مینامد در حالی که ما اصلا فیلسوف عرب نداریم و عابد الجابری فقط تعصب عربی دارد ولی فرد پُر و با اطلاعاتی نیست.
راستاش من درست متوجه نمیشوم. به گزارشِ خبرگزاریِ محترمِ مهر، مؤلف گفته است که الجابری "حتی فلسفه اسلامی هم فلسفه ایرانی مینامد". آیا گزارشنویس میخواسته بگوید که مؤلف گفته است که الجابری حتی فلسفهی اسلامی را هم فلسفهی ایرانی مینامد؟ و آیا این شاهدی است بر اینکه الجابری تعصبِ عربی دارد؟ حدس میزنم که در این متن باید "ایرانی" با "عربی" جایگزین شود. (و البته که گفتنِ اینکه "ما اصلا فیلسوف عرب نداریم" لابد حاکی از هیچ نوع تعصبی نیست، الّا شاید تعصب در موردِ حقیقت.)
خبرگزاریِ محترمِ مهر، که به لحاظِ صدقِ محتوا و انتخابِ موضوعاتْ مطالباش بسیار عالی است، شاید خوب باشد که در ویرایشِ مطالباش هم بیشتر دقت کند تا، در نظرِ ناآگاهان، چنین ننماید که مؤلفانِ موردِ علاقهاش حرفهای بیربط میزنند.
اشمئزاز
دهها نگار بر تابلوهای شهر
زیباییِ زیادترشدهای که به کارِ تقویتِ سوادِ بصریِ شهروندان هم میآید. پنهانکردنی نیست که، شاید به علّتِ ملاحظاتی ایدئولوژیک در قرونِ اولیهی بعد از ظهورِ اسلام، در فرهنگِ اسلامی به نقاشی و مجسمهسازی به اندازهی هنرهای دیگر نپرداختهاند. دیدنِ بعضی از این تصویرها کلاسی است برای تقویتِ سوادِ بصریِ ما.
لابد بعضی انتقادها به این کارِ شهرداری مستدل است، و میشود منطقشان و قوّتِ تحلیلشان و درستیِ مفروضاتشان را بررسی کرد (اینجا و آنجا میتوان انواع متفاوتی از انتقاد را دید؛ مسنترها شاید یادشان بیاید که در اوایلِ دههی هفتادِ خودمان هم میشد اعتراضهایی شنید، از انواعِ گوناگون، که چرا شهرداری در خیابانها و میدانها گل میکارد و چرا روزنامه منتشر میکند و فرهنگسرا میسازد). چیزی که در موردش حیرتزدهام این است که برخی حضورِ این تصاویرِ تابلوها را مسخره میکنند. اگر نظیرِ این را در پاریس یا وین یا دهلی یا سانفرانسیسکو یا مکزیکوسیتی دیده بودیم با تحسین تعریفاش نمیکردیم؟
"بخش اقیانوسیه انجمن فلسفی امریکا"
امروز دیدم که قرار بوده است نشستِ علمیای دربارهی آراءِ کیث لِرِر در مؤسسه برگذار شود، و متأسفانه دیر خبردار شدم. یکی از نکاتی که در معرفیِ لرر نوشتهاند برای من خیلی جالب است: اینکه لرر "رئیس پیشین بخش اقیانوسیه انجمن فلسفی امریکا (APA) و سالها مدیرعامل آن بوده است." بخشِ اقیانوسیه؟ یعنی بخشی مربوط به همان قارهای که استرالیا در آن است؟
انجمنِ فلسفیِ امریکا سه بخش دارد با نامهایی جغرافیایی: بخشِ شرقی، بخشِ مرکزی، بخشِ پاسیفیک. این بخشِ اخیر، که لرر چند سالی رئیساش بوده، مربوط میشود به ساحلِ پاسیفیک، یعنی ساحلِ اقیانوسِ آرام، یعنی ساحلِ غربیِ امریکا. نقل از توضیحِ مربوط به بخشها:
دیگر عرضی ندارم.
هولِ دریای راجرها
در بابِ اینکه همهی خبرها بد نیست
پنج. شمارهی اخیرِ ماهنامهی زنان امروز نوشتهی تازهای از پرستو دوکوهکی را منتشر کرده است. بازگشتِ روزنامهنگارِ تیزبین به فعالیتِ رسمیِ چاپیِ مطبوعاتی مبارک است.